Tandır ekmeği sadece Kayseri ilimizde değil, bütün anadolumuzda yapılan geleneksel bir kışa hazırlık besinidir. Yaz sonu, kış başında komşu hanımlar hergün yada hafta sırayla bir kişinin evinde buluşarak, imece usulü bir kişinin kışlık tandır ekmeğini yapmasına yardımcı oluyorlar. Yapılan bu ekmek bez kumaşlar içerisinde saklanıyor ve kışın yemeklerin yanında yeniliyor. Yapılması gereken tek şey yemeden önce ıslamak ve biraz ısıtmak. Gerçekten çok lezzetli ve her yemeğin yanına çok yakışıyor.
Bu günümüz şehir yaşantısı ile geleneksel türk kültürü arasındaki farkı yansıtan çok güzel örneklerden biri. Herkes birbirine yardım edebilmek, fayda dokundurabilmek için birbiriyle yarışıyor. Ah o eski günler! Develi'ye gittiğim 2005'in Eylül ayında, halamın sevgili komşularıyla yaptığı tandır ekmeği pişirme gününü hem izleme, hem fotoğraflama, hem de ekmeğin nasıl yapıldığını öğrenme ve deneme fırsatlarını kazandım.

Hamur bir süre bekletildikten sonra uzun silindir şeklinde parçalara hazırlanıyor.Daha sonra bu silindir şeklindeki hamurlar bıçak yardımı ile yapılmak istenen ekmeğin boyutuma göre göz kararıyla dilinleniyor.

Ekmek hamuru gerekli incelik ve boyutta açıldıktan sonra eski davul fırınlara benzeyen ama kullanım şekli tamamen farklı olan bu borulu tandır fırınının üstünde pişiriliyor. Çiğliği alınıyor. Bildiğimiz davul fırında, pişmesini istediğimiz hamur işlerini koyduğumuz kapakların içindeki bölmeye, tandır fırınında çalı, çırpı gibi yakacakları dolduruyor ve ateşe veriyoruz. Böylece içeriden gelen ısı geniş ve düz olan üst kısımdaki ekmekleri pişiriyor.Duman ise iç bölmeye bağlı boru sayesinde yiyeceğe dokunmadan uzağa gidiyor